پروبیوتیک ها یا میکروبیوم لوله گوارش

هلیکوباکتری یا میکروب معده

پروبیوتیک ها یا میکروبیوم لوله گوارش

پروبیوتیک‌ها باکتری‌های مفیدی هستند که درون بدن ما زندگی می‌کنند و وجود آن‌ها موجب هضم بهتر غذاها و کمک به سیستم ایمنی بدن می‌شود**

مقدمه

حفظ یک سبک زندگی سالم برای بسیاری از ما اولویت است. برای اینکه به سمت این نقطه ی دلخواه حرکت کنیم لازم است تا اطلاعات خود را نسبت به بدن خود افزایش دهیم. یکی از مؤلفه‌های کمتر شناخته‌شده و در عین حال بسیار مهم عملکردهای بدنمان، وجود پروبیوتیک‌ها (یا فلور نرمال) است که در واقع باکتری‌های مفیدی هستند که در داخل بدن ما زندگی می‌کنند. این موجودات میکروسکوپی در بهبود هضم غذا و تقویت سیستم ایمنی بدن و بسیاری از مکانیزم های بدن به طور مستقیم و غیر مستقیم تأثیر زیادی دارند. در این مقاله، به درک نقش پروبیوتیک‌ها می‌پردازیم و به فواید و خدمات گسترده ای که ارائه می‌دهند، پرداخته می‌شود.

اسلیو معده، عوارض، مزایا، نتایج

۱٫ پروبیوتیک‌ یا فلور میکروبی نرمال چیست؟

پروبیوتیک‌ها میکروب‌های زنده هستند، به ویژه باکتری‌های مفیدی که به طور طبیعی در بدن ما وجود دارند. این موجودات مشابه آن‌هایی است که در برخی از مواد غذایی و مکمل‌ها یافت می‌شوند نه تنها در هضم کمک می‌کنند بلکه به بهبود کلی سلامتی و بهزیستی ما هم می‌انجامد. این موجودات میکروسکوپی با ما رابطه ی همزیستی دارند. در ازای خدماتی که به ارائه می دهند در این محیط پایدار زندگی می کنند.

پروبیوتیک ها یا میکروبیوم
تغذیه قبل کوچک کردن معده

۲٫ درک مکانیزم عمل پروبیوتیک‌ها

پروبیوتیک، یک مکمل غذایی حاوی باکتری‌ها و مخمرهای مفید است که در بهبود گوارش و تقویت سیستم ایمنی بدن نقش دارد. این مواد زنده به عنوان “باکتری خوب” شناخته می‌شوند و به تعادل روده‌ها کمک می‌کنند. هنگامی که باکتری‌های بد در بدن افزایش می‌یابند، پروبیوتیک‌ها با حذف آنها و بازگرداندن تعادل به روده‌ها موثر هستند. مکمل‌های پروبیوتیک در رژیم غذایی افراد مورد استفاده قرار می‌گیرند و متخصصان تغذیه می‌توانند مناسبترین نوع پروبیوتیک و مصرف آن را برای هر فرد توصیه کنند. این مقاله به انواع پروبیوتیک‌ها، خواص آنها و غذاهای حاوی پروبیوتیک اختصاص دارد.

 ۳٫ فواید پروبیوتیک‌ها

پروبیوتیک، میکروارگانیسم‌های زنده مفیدی هستند که در انواع مختلف محیط‌های بدن از جمله روده، دهان، واژن، مجاری ادراری، پوست و ریه‌ها میزبان می‌شوند. وظیفه اصلی پروبیوتیک‌ها یا باکتری‌های خوب، حفظ تعادل سالم در بدن است. زمانی که بدن با عواملی نظیر بیماری و التهاب مواجه می‌شود، باکتری‌های مضر افزایش می‌یابند و تعادل را به خطر می‌اندازند. در این مواقع، باکتری‌های خوب با مبارزه با باکتری‌های مضر تلاش می‌کنند تعادل را بازسازی کنند. این پروبیوتیک‌ها علاوه بر تقویت سیستم ایمنی، به تجزیه و جذب داروها و کنترل التهاب نیز کمک می‌کنند.

مرگ بعد اسلیو و بایپس معده!

وجود پروبیوتیک‌ها فواید بسیاری برای بدن ما به ارمغان می‌آورد. بیایید به برخی از مزایای کلیدی آن‌ها بپردازیم:

• بهبود هضم و آماده کردن مواد غذایی مصرفی برای جذب روده ای

پروبیوتیک‌ها در تجزیه و هضم شیمیایی مواد غذایی کمک می‌کنند و باعث می‌شوند بدن ما به راحتی مواد مغذی را جذب کند. همچنین با کنترل حرکات روده، یبوست یا اسهال را کاهش و به نوعی فعالیت روده ها را تنظیم می کنند و تحت تاثیر قرار می‌دهند.

یافته ها نشان داد که گونه های پروبیوتیکی از قبیل لاکتوباسیل ها، بیفیدو باکتریوم ها، باسیلوس ها، استرپتوکوکوس ها، پدیوکوکوس ها و انتروکوکوس ها قادرند از طریق بهبود فعالیت آنزیم های گوارشی مانند ساکاراز، لاکتاز و تری پپتیداز و افزایش سطح جذب به کمک حفظ و بهبود ساختار بافت مخاطی روده نقش موثری در افزایش هضم و جذب مواذ مغذی داشته باشند.
پروبیوتیک ها و اسلیو معده

آیا پروبیوتیک ها باعث تقویت سیستم ایمنی می شوند؟

پروبیوتیک‌ها می‌توانند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کنند. این میکروارگانیسم‌ها تأثیرات مثبتی بر روی سیستم ایمنی انسان دارند. این تأثیرات شامل:

۱٫ تقویت میکروبیوم روده: پروبیوتیک‌ها با افزایش تعداد باکتری‌های مفید در روده‌ها، به بهبود میکروبیوم روده کمک می‌کنند. این افزایش میکروب‌های مفید می‌تواند به تعادل سیستم ایمنی کمک کند.

۲٫ تقویت سیستم ایمنی: پروبیوتیک‌ها می‌توانند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کنند. آنها ممکن است با افزایش تولید سلول‌های ایمنی یا تعادل سیستم ایمنی به تقویت دفاع‌های بدن در برابر عوامل بیماری‌زا کمک کنند.

۳٫ کاهش التهاب: پروبیوتیک‌ها دارای تأثیرات ضد التهابی هستند که می‌توانند به کاهش و کنترل التهاب‌ها در بدن کمک کنند. التهاب ممکن است باعث بروز بیماری‌های مختلف شود.

۴٫ محافظت در برابر عوامل بیماری‌زا: پروبیوتیک‌ها می‌توانند به عنوان یک نوع محافظت در برابر عوامل بیماری‌زا عمل کنند.

آنها با تقویت موازی های مخاطات مجاری تنفسی و گوارشی، از اتصال عوامل میکروبی و ویروسی و انتقال بیماری‌زا به سلول‌ها جلوگیری می‌کنند.

۵٫ مبارزه با عوامل میکروبی و ویروسی: پروبیوتیک‌ها می‌توانند با تولید مواد ضد میکروبی که عوامل بیماری‌زا را از بین می‌برند، موجب از بین رفتن عوامل بیماری‌زا در بدن شوند.

 

پروبیوتیک و اسلیو معده و بای پس معده

• حفظ تعادل میکروبی در سیستم گوارش

پروبیوتیک‌ها واقعاً نقش مهمی در بهبود مشکلات گوارشی دارند. سویه‌های خاصی از پروبیوتیک‌ها می‌توانند به معالجه اسهال و مشکلات گوارشی مرتبط با التهاب سلول های پوششی روده کمک کنند. آنها با تعادل میکروبیوم روده و حفظ سلامت گوارش به تقویت سیستم گوارشی کمک می‌کنند.

تاثیرات قابل توجه پروبیوتیک ها بر سیستم گوارش

سیستم گوارش حاوی میلیاردها باکتری است که معروف به میکروبیوم گوارشی است. این میکروب‌ها برای حفظ سلامتی گوارش ضروری هستند. پروبیوتیک‌ها با حفظ تعادل این میکروبیوم، بهبود هضم و جذب مواد مغذی را تسهیل می‌کنند و مشکلاتی مانند سنگ‌های صفرا، نفخ و تحرک ناصحیح روده را کاهش می‌دهند.

• بهبود عملکرد مغز و روح و روان افراد

پیوند بین میکروبیوم روده و سیستم عصبی مرکزی، به عنوان محور روده-مغز شناخته می‌شود و موضوع تحقیقاتی جذاب در علوم پزشکی است. دانشمندان به این اعتقاد انداخته‌اند که باکتری‌ها و میکروب‌های موجود در روده می‌توانند تأثیرات مهمی بر روی سیستم عصبی و حتی روانی انسان داشته باشند.

این پیوند به این دلیل مهم است که تحقیقات نشان داده‌اند که تغییرات در ترکیب میکروبیوم روده ممکن است به مسائل روحی و روانی افراد تأثیر بگذارد. به عبارت دیگر، میکروبیوم روده می‌تواند بر تفکر و احساسات افراد تأثیر گذار باشد و مشکلات روحی و روانی را تعدیل کند. این تأثیرات شامل بهبود خلق و خو، کاهش اضطراب، و بهبود عملکرد مغزی می‌شوند.

هرچند هنوز به تفصیل نیاز به تحقیقات بیشتری برای تأیید و تفسیر دقیق این موضوع وجود دارد، اما این زمینه از علم به سمتی مهم در درک روابط بین روده، میکروبیوم، و سیستم عصبی مرکزی پیش می‌رود که می‌تواند در توسعه روش‌های جدید در درمان مسائل روانی و روحی مؤثر باشد.

اسلیو بهتر است یا بایپس؟ بررسی و مقایسه مزایا و معایب اسلیو معده و بای پس معده+ مقایسه این دو روش!

کنترل کلسترول با مصرف پروبیوتیک ها

تحقیقات نشان داده‌اند که پروبیوتیک‌ها می‌توانند به کاهش سطح کلسترول خون کمک کنند، این موضوع یکی از مزایای این میکروارگانیسم‌های مفید برای سلامت قلب و عروق است. کلسترول با چگالی کم (LDL)، معروف به کلسترول “بد”، اگر به مقدار زیاد در خون وجود داشته باشد، ممکن است خطر افزایش بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.

تحقیقات نشان داده‌اند که برخی از پروبیوتیک‌ها می‌توانند به کاهش کلسترول “بد” کمک کنند، و این موضوع می تواند به طور قابل توجهی روی سلامت قلبی افراد مفید باشد.
پروبیوتیک ها می توانند به عنوان یک ابزار اضافی در مدیریت سطح کلسترول خون توصیه شود و همچنان از داروها و سبک زندگی سالم به عنوان اقدامات اصلی در کنترل کلسترول خون استفاده شود.

تاثیر اسلیو و بای پس معده بر تغییرات میکروبیوم یا پروبیوتیک های لوله گوارش چگونه است؟

چاقی یک بیماری است که در سال‌های اخیر شیوع آن در سراسر جهان به سرعت در حال افزایش است. عوامل ژنتیکی و محیطی در علت چاقی نقش دارند و تأثیر میکروبیوتا بر چاقی به طور فزاینده ای آشکار می شود. درمان چاقی دارای روش های درمانی مختلفی مانند اصلاح رفتار، تغذیه درمانی پزشکی، افزایش فعالیت بدنی و مداخله جراحی است. زمانی که سایر روش‌های درمانی موفقیت‌آمیز نباشد، معمولاً از جراحی چاقی به عنوان روش درمانی استفاده می‌شود. برخی تغییرات مانند انتخاب غذا، سطح هورمون ها و آنزیم های ناشی از تغییرات آناتومیکی، PH معده و میکروبیوتا پس از جراحی چاقی مشاهده می شود.

دکتر یاسر کبیری زاده - اسلیو معده - بایپس معده

جراحی چاقی درمان قطعی چاقی است!

جراحی چاقی یک روش مهم در درمان چاقی است. در دستیابی و محافظت از کاهش وزن کاملاً مؤثر است. این اثربخشی درمان چاقی پس از جراحی چاقی تنها به مصرف غذا مربوط نمی شود. میکروبیوتای تغییر یافته پس از جراحی چاقی بر اثربخشی آن تأثیر دارد.

عوارض و خطرات اسلیو معده! از شایعه تا واقعیت.

پس از جراحی چاقی، پروبیوتیک های روده تحت تأثیر تغییرات ایجاد شده قرار می گیرند. این تغییرات شامل:

۱.کاهش تنوع در پروبیوتیک های روده بعد از جراحی چاقی

– این کاهش تنوع می‌تواند منجر به کاهش تعداد و انواع مختلف پروبیوتیک ها در روده شود.
– کاهش تنوع پروبیوتیک ها ممکن است به کاهش عملکرد سیستم ایمنی، اختلالات گوارشی و افزایش خطر بروز بیماری ها منجر شود.
در مواردی با توجه به صلاحدید دکتر کبیری زاده متخصص جراحی چاقی، برای کاهش عوارض ناشی از این تغییرات مصرف پروبیوتیک ها به مراجعه کننده توصیه می شود.

۲.افزایش تنوع میکروب های مفید بعد از اسلیو و بایپس معده

– یک مطالعه نشان داده است که عمل جراحی اسلیو و‌بای پس معده می‌تواند تنوع پروبیوتیک ها را در بخش‌های دیگری از روده، مانند روده بزرگ، افزایش دهد.
– این افزایش تنوع می‌تواند به تعداد و انواع متنوع تری از پروبیوتیک ها در روده منجر شود و سلامت روده را تقویت کند.

۳. تغییر در ترکیب جمعیت پروبیوتیک

عمل جراحی اسلیو و‌ بای پس معده ممکن است به تغییر در ترکیب جمعیت پروبیوتیک بدن منجر شود.
تغییر در ترکیب جمعیت پروبیوتیک می‌تواند تأثیرات مثبت یا منفی بر سلامت بدن داشته باشد.

تغییرات ذکر شده به علل زیر اتفاق می افتند:

۱٫ تغییر رژیم غذایی: مصرف غذا، نوع رژیم غذایی، و شاخص گلیسمی رژیم تأثیراتی متفاوت بر میکروبیوتای روده دارند.
۲٫ اسید صفراوی و مواد مغذی: جداشدن مایع صفراوی از مواد مغذی در جراحی معده باعث تغییر در میکروبیوتای روده می‌شود.
۳٫ بیلیواکس: تغییرات در جریان مواد بیلیوآکس که با متابولیسم میکروبیوتای روده مرتبط است.
۴٫ هورمون‌ها: تغییرات در هورمون‌ها مثل لپتین و گرلین پس از جراحی چاقی به تغییرات در میکروبیوتا مرتبط هستند.
۵٫ pH: تغییرات pH پس از جراحی چاقی تأثیرات مختلفی بر فلور میکروبی روده دارد.
جمع بندی:

تأثیر عمل جراحی اسلیو و‌بای پس معده بر پروبیوتیک های بدن موضوعی پیچیده است که نیازمند تحقیقات بیشتر است. این عمل جراحی ممکن است تأثیرات مختلفی بر تعداد، تنوع و ترکیب جمعیت پروبیوتیک ها داشته باشد. درک دقیق از این تأثیرات می‌تواند به ما کمک کند تا راهکارهایی برای حفظ سلامت روده و پروبیوتیک های بدن پس از این عمل جراحی توسعه دهیم.

منابع :

Effects of probiotics in patients with morbid obesity undergoing bariatric surgery: a systematic review and meta-analysis

آیا اسلیو و بای پس معده باعث سرطان می شود؟

آیا اسلیو باعث سرطان معده می شود؟
اسلیو معده و سرطان-چاقی و سرطان: آشنایی با رابطه میان اضافه وزن و خطر ابتلا سرطان

ارتباط چاقی و خطر ابتلا به سرطان

مقدمه:

سرطان یکی از بزرگترین چالش‌های سلامتی جهان است و هر ساله میلیون‌ها نفر به دلیل بیماری‌های سرطانی جان خود را از دست می‌دهند. تحقیقات علمی نشان می‌دهد که عوامل مختلفی، از جمله چاقی و اضافه وزن، می‌توانند بر خطر ابتلا به سرطان تأثیر بگذارند. در این مقاله، به بررسی نتایج تحقیقات بین‌المللی در مورد ارتباط چاقی و خطر ابتلا به سرطان پرداخته خواهد شد.

“چاقی و سرطان: روند رو به افزایش این مشکل و راهکارهای جلوگیری با تأکید بر پیشرفت‌های تحقیقاتی”

تحقیقات بین‌المللی نشان داده است که اضافه وزن یا چاقی، به‌طور قابل‌توجهی خطر ابتلا به چندین نوع سرطان را افزایش می‌دهد. به‌طور خاص، آدنوکارسینوم مری، سرطان کولون، سرطان پستان (در زنان پس از بلوغ)، سرطان رحم، و سرطان کلیه از جمله سرطان‌هایی هستند که ارتباط مستقیمی با اضافه وزن و چاقی دارند. عواملی مانند مقاومت به انسولین، هایپرانسولینمی، و سطوح بالای استروژن نیز به‌عنوان مکانیسم‌های احتمالی در این ارتباط نقش دارند. مطالعات نشان می‌دهند که افراد چاق دارای مقاومت بیشتری به انسولین هستند که این موضوع می‌تواند به افزایش خطر سرطان کولون و آدنوکارسینوم مری منجر شود. همچنین، سطوح بالای استروژن در افراد چاق، می‌تواند باعث افزایش خطر سرطان پستان و سرطان رحم در زنان پس از بلوغ شود.

آیا اسلیو باعث سرطان معده می شود؟

استراتژی‌های کاهش وزن و حفظ آن:

استراتژی‌های موفق برای کاهش وزن و حفظ آن می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی به کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کنند. این استراتژی‌ها می‌توانند شامل تغییرات در رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، کاهش مصرف الکل و ترک کردن سیگار، و کاهش تماس با عوامل آلودگی محیطی باشند. برنامه‌های تغییر رژیم غذایی با هدف کاهش وزن، می‌توانند شامل کاهش مصرف کالری، مصرف مواد غذایی با کمترین میزان چربی و قند، و افزایش مصرف مواد غذایی با فیبر بالا، مانند میوه‌ها و سبزیجات، باشند. همچنین، افزایش فعالیت بدنی و ورزش منظم می‌تواند به کاهش وزن و بهبود سلامتی عمومی کمک کند.

اهمیت کاهش خطر سرطان در سطح فردی و جامعه‌ای:

کاهش خطر سرطان از اهمیت بسیاری برخوردار است، زیرا سرطان یکی از بزرگترین عوامل مرگ و میر جهان است. با توجه به ارتباط بین چاقی و خطر ابتلا به سرطان، استفاده از استراتژی‌های کاهش وزن و حفظ آن می‌تواند به کاهش ابتلا به سرطان و افزایش سلامت جامعه کمک کند. این امر نیازمند همکاری بین سازمان‌های بهداشتی، ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، و همچنین تفعیل نقش جامعه و فرهنگ‌های سالم سبک زندگی است.

عوامل ریسک ابتلا به سرطان ها

با توجه به نتایج تحقیقات بین‌المللی انجام شده، چاقی و اضافه وزن به عنوان یک عامل ریسک مستقل برای بروز بسیاری از انواع سرطان شناخته شده است. عواملی مانند مقاومت به انسولین، هایپرانسولینمی، و سطوح بالای استروژن می‌توانند نقش‌های مهمی در این ارتباط داشته باشند. بنابراین، کاهش وزن و حفظ آن، به‌عنوان یک استراتژی مؤثر در کاهش خطر ابتلا به سرطان در سطح فردی و جامعه‌ای بسیار ضروری است.

استفاده از برنامه‌های تغییر رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، کاهش مصرف الکل و ترک سیگار، و کاهش تماس با عوامل آلودگی محیطی می‌تواند به کاهش وزن و کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند. همچنین، ارتقاء آگاهی عمومی درباره اهمیت سبک زندگی سالم و اهمیت کاهش خطر سرطان، از طریق آموزش‌های بهداشتی و اجتماعی، نقش‌های بسیار مهمی در این راستا ایفا می‌کند.

به‌طور خلاصه، ارتباط بین چاقی و اضافه وزن با خطر ابتلا به سرطان به‌طور جدی توسط تحقیقات علمی تأیید شده است. به همین دلیل، استفاده از استراتژی‌های کاهش وزن و حفظ آن، از طریق تغییر رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، کاهش عوامل ریسک دیگر مانند مصرف الکل و سیگار، و ارتقاء آگاهی عمومی، به‌عنوان یک راهکار موثر در کاهش خطر ابتلا به سرطان و ارتقاء سلامت جامعه می‌باشد.

افزایش نرخ چاقی در کودکان و بزرگسالان، همراه با پیر شدن جمعیت، یک مشکل جدی در بهداشت عمومی است!

مکانیسم‌هایی که چاقی باعث افزایش سرطان می‌شود، شامل افزایش سطوح عوامل رشد، هورمون‌های استروئید جنسی، تغییرات سطوح آدیپوسایتوکین، التهاب کم‌شدت، استرس اکسیداتیو و تغییرات میکروبیوم روده است. هدف این بررسی، برجسته کردن پیشرفت‌های اخیر در این حوزه‌ها است تا بینش‌های مهمی را در رابطه بین چاقی و سرطان ارائه دهد.

چاقی و سرطان پانکراس

چاقی به عنوان یک عامل خطر برای سرطان پانکراس شناسایی شده است. سرطان پانکراس نوعی سرطان است که در پانکراس، یک عضو واقع در شکم که آنزیم‌های گوارشی و هورمون‌هایی مانند اینسولین تولید می‌کند، ایجاد می‌شود. رابطه بین چاقی و سرطان پانکراس پیچیده است و شامل چندین مکانیسم بیولوژیکی مختلف می‌باشد.

چندین مطالعه نشان داده است که چاقی با افزایش خطر ابتلا به سرطان پانکراس همراه است. دلایل دقیق این ارتباط هنوز به طور کامل درک نشده‌اند، اما اعتقاد بر این است که شامل چندین عامل می‌باشد. یک عامل کلیدی، التهاب مزمن درجه پایینی است که اغلب با چاقی همراه است. بافت چرب (چربی) در افراد چاق مقادیر بالاتری از برخی از مولکول‌های التهابی را تولید می‌کند که می‌تواند التهاب را تشویق کرده و سلول‌های پانکراس را آسیب برساند و باعث توسعه سلول‌های سرطانی شود.

همچنین، چاقی با تغییرات در سطوح برخی از هورمون‌ها، مانند اینسولین و فاکتور رشد شبیه به اینسولین-۱ (IGF-1) نیز همراه است که می‌تواند رشد و بقا سلول‌ها در پانکراس را تحت تأثیر قرار دهد. سطوح بالای اینسولین و IGF-1، که اغلب در افراد چاق مشاهده می‌شوند، در ترویج توسعه و پیشرفت سلول‌های سرطان پانکراس نقش دارند.

مصرف بیش از حد چربی و سرطان به ویژه

رابطه بین چربی‌های موجود در رژیم غذایی و سرطان یک زمینه پیچیده و پیشرفته از تحقیقات است.

اگرچه برخی از چربی‌ها برای سلامت و بهره‌وری بدن ما ضروری هستند و نقش‌های مهمی در عملکرد بدن ایفا می‌کنند، اما مصرف بیش از حد برخی از انواع چربی‌ها، به ویژه چربی‌های اشباع و چربی‌های ترانس، با افزایش خطر بروز سرطان همراه بوده است.

تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم‌هایی که در آن‌ها مصرف چربی‌های اشباع بالا است، که عمدتاً در محصولات حیوانی مانند گوشت‌های چرب، طیور با پوست، محصولات لبنی پرچرب و روغن‌های گرمسیری مانند روغن نارگیل و روغن خرما، بالا است، ممکن است خطر ابتلا به چندین نوع سرطان را افزایش دهد. مصرف بالای چربی‌های اشباع به افزایش خطر ابتلا به سرطان‌هایی مانند سرطان روده بزرگ، سرطان پستان و سرطان پروستات وابسته شده است.

چربی‌های ترانس، که چربی‌های مصنوعی از برخی از مواد غذایی پردسته‌بندی و بسته‌بندی شده هستند، همچنین معلوم است که برای سلامت مضر و باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان می‌باشند.

سرطان معده بعد بایپس

دیابت و تاثیرات آن بر بالا بردن ابتلا به سرطان ها!

تأثیر دیابت بر سرطان یک حوزه پژوهشی است که در سال‌های اخیر توجه قابل توجهی به خود جلب کرده است، زیرا مطالعات مکانیسم‌های مهمی را بین این دو وضعیت نشان داده‌اند. دیابت، به خصوص دیابت نوع ۲، یک اختلال متابولیکی است که با سطوح بالای قند خون به علت مقاومت به انسولین و کاهش تولید انسولین مشخص می‌شود. از سوی دیگر، سرطان یک بیماری پیچیده است که شامل رشد و پخش بی‌کنترل سلول‌های غیر طبیعی است.

دیابت می تواند منجر به بالا بردن احتمال ابتلا به سرطان های مختلف بشود.

چندین مطالعه نشان داده‌اند که افراد مبتلا به دیابت در معرض خطر افزایشی برای ابتلا به انواع مختلف سرطان، از جمله اما محدود به سرطان کبد، پانکراس، روده‌ای، پستان، مثانه و کلیه هستند. رابطه بین دیابت و سرطان پیچیده و چندعاملی است و چندین مکانیسم پیشنهاد شده است تا این ارتباط را توضیح دهد.

بررسی جامع جراحی باریاتریک و نقش آن در مدیریت و درمان چاقی کلاس ۳

هیپرانسولینمی و سرطان

یکی از اصلی‌ترین مکانیسم‌های ارتباطی بین دیابت و سرطان هیپرانسولینمی است، که به معنای سطوح بالای انسولین در خون است. انسولین هورمونی است که متابولیسم گلوکز را تنظیم می‌کند، اما ممکن است به رشد و انباشت سلول‌های سرطانی کمک کند. در افراد مبتلا به دیابت، اندازه‌گیری طولانی‌مدت در معرض سطوح بالای انسولین ممکن است به توسعه و رشد سلول‌های سرطانی کمک کند.

التهاب احتمال ابتلا به سرطان را بالا می برد!

مکانیسم دیگری که ممکن است در ارتباط بین دیابت و سرطان وجود داشته باشد، التهاب است. التهاب یک واکنش طبیعی بدن به عفونت، ترمیم بافت آسیب دیده و یا تحریکات دیگر است، اما در دیابت نوع ۲، ممکن است درونی بودن و پیوسته بودن این واکنش‌های التهابی باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان شود. نوعی سلول‌های سفید خون، به عنوان مثال نوعی ماکروفاژها، که در التهاب نقش دارند، ممکن است تجمع کنند و به ایجاد شرایط محیطی مناسب برای رشد سلول‌های سرطانی کمک کنند.

عوامل دیگر مستعد کننده ی ابتلا به سرطان

عوامل دیگری مانند اختلالات هورمونی، افزایش استرس اکسیداتیو، کاهش مقاومت به استرس اکسیداتیو و تغییرات در میکروبیوم روده نیز ممکن است در ارتباط بین دیابت و سرطان نقش داشته باشند. اما هنوز بیشتر از این عوامل و مکانیسم‌ها برای توضیح کامل این ارتباط به مطالعات بیشتر و دقیق‌تر نیاز است.

به طور کلی، ارتباط بین دیابت و سرطان پیچیده است و تحقیقات بیشتری برای درک دقیق‌تر این ارتباط و مکانیسم‌های آن لازم است. همچنین، مراقبت‌های پزشکی و پیگیری منظم برای کنترل دیابت و کاهش عوامل خطر سرطان، از جمله سبک زندگی سالم و کاهش وزن قابل توجه، ممکن است به پیشگیری از سرطان در افراد مبتلا به دیابت کمک کند.

اثر مثبت جراحی‌های چاقی (اسلیو و بای پس معده) بر کاهش خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان‌ها

جراحی چاقی، همچنین به عنوان جراحی باریاتریک شناخته می‌شود، اثر مثبتی در کاهش خطر برخی از انواع سرطان‌ها از خود نشان داده است. جراحی باریاتریک عموماً برای کمک به افراد مبتلا به چاقی شدید به کاهش وزن با محدود کردن مقدار غذایی که می‌توانند مصرف کنند یا کاهش جذب مواد مغذی در دستگاه گوارش انجام می‌شود. این جراحی‌ها می‌توانند منجر به کاهش وزن قابل توجه و پایدار شوند، که با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با چاقی، از جمله برخی از انواع سرطان، همراه است.

“مکانیسم‌های کاهش خطر سرطان توسط جراحی‌های چاقی”

تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که جراحی اسلیو و بای پس معده می‌تواند منجر به کاهش در بروز برخی از سرطان‌ها، به خصوص سرطان‌های مرتبط با چاقی مانند سرطان پستان، سرطان روده بزرگ، سرطان تخمدان و سرطان کبد شود. مکانیسم‌های دقیقی که باعث کاهش خطر سرطان به وسیله جراحی باریاتریک می‌شوند هنوز به طور کامل درک نشده‌اند، اما باور می‌شود که چند عاملی باشند.

“کاهش خطر ابتلا به سرطان با انجام جراحی‌های باریاتریک”

یکی از مکانیسم‌های اصلی کاهش خطر سرطان به وسیله جراحی باریاتریک، کاهش وزن است. چاقی یک عامل خطر شناخته شده برای بسیاری از انواع سرطان است، و کاهش وزن ناشی از جراحی باریاتریک می‌تواند سطوح هورمون‌های محیطی مانند انسولین و استروژن را کاهش دهد که با افزایش خطر ابتلا به سرطان مرتبط است. عمل جراحی باریاتریک ممکن است تأثیرات مستقیمی روی میکروبیوم روده داشته باشد، که به عنوان یک جامعه پیچیده از میکروارگانیسم‌ها در دستگاه گوارش وجود دارد. تغییرات در میکروبیوم روده به چاقی و سرطان مرتبط هستند، و جراحی باریاتریک نشان داده شده است که ترکیب و عملکرد میکروبیوم روده را به گونه‌ای تحت تأثیر قرار می‌دهد که ممکن است تأثیرات مفیدی بر روی کاهش خطر سرطان داشته باشد.

لازم به ذکر است که علیرغم اینکه جراحی باریاتریک با کاهش خطر برخی از سرطان‌ها مرتبط شده است، اما این یک ضمانت مطلق نیست و عوامل دیگری مانند وراثت، سبک زندگی و شرایط سلامتی دیگر ممکن است بر کلیت خطر سرطان یک فرد تأثیر بگذارد.

تاثیر جراحی چاقی بر مرگ زودرس!

“استفاده هوشمندانه از جراحی‌های چاقی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان”

در نتیجه، جراحی باریاتریک نشان داده است که می‌تواند خطر برخی از انواع سرطان‌ها، به ویژه سرطان‌های مرتبط با چاقی، را کاهش دهد از طریق مکانیسم‌هایی مانند کاهش وزن، بهبود سلامت متابولیک و تغییرات در میکروبیوم روده.
جراحی باریاتریک، که برای درمان چاقی شدید انجام می‌شود، اثراتی بر روی میکروبیوم روده دارد که اکوسیستم پیچیده‌ای از میکروارگانیسم‌ها است که در دستگاه گوارش زندگی می‌کنند. اثرات خاص جراحی باریاتریک بر روی میکروبیوم روده ممکن است بسته به نوع جراحی و عوامل فردی متفاوت باشد، اما برخی از مشاهدات کلی در مطالعات پژوهشی گزارش شده است.

تغییرات در تنوع وفراوانی میکروبی:

انجام جراحی باریاتریک نشان داده شده است که تنوع وفراوانی میکروب‌های روده را تغییر می‌دهد. در برخی موارد، پس از انجام جراحی، ممکن است تنوع میکروبی بیشتر شود و فراوانی میکروب‌های مفید افزایش یابد. این امر به تغییرات در رژیم غذایی و جذب مواد مغذی پس از جراحی ارتباط دارد.

تغییرات در ترکیب میکروبی:

جراحی باریاتریک ممکن است منجر به تغییرات در فراوانی نسبی تاکسون‌های مختلف میکروبی شود. به عنوان مثال، برخی مطالعات افزایش فراوانی Bacteroidetes و کاهش Firmicutes، دو فیلومایورزای بزرگ میکروب‌ها در روده، پس از جراحی باریاتریک را گزارش کرده‌اند. این تغییر در ترکیب میکروبی بهبودهایی در سلامت متابولیکی مرتبط است.

تغییرات در متابولیسم میکروبی:

جراحی باریاتریک ممکن است بر عملکرد متابولیک میکروب‌های روده تأثیر بگذارد. مطالعات نشان داده‌اند که جراحی باریاتریک می‌تواند به تغییر در مسیرهای متابولیکی میکروب‌های روده، به ویژه در تولید اسیدهای چرب کوتاه زنجیره (SCFAs)، منجر شود. SCFAs، از جمله استفاده‌های اصلی میکروب‌ها از ماده غذایی، می‌توانند تأثیرات متعددی بر روی سلامت انسان داشته باشند، از جمله تنظیم التهاب، تغذیه سلول‌های روده، افزایش جذب مواد مغذی و کاهش راکتوز و لیپیدها در روده. بنابراین، تغییرات در متابولیسم میکروبی روده به علت جراحی باریاتریک ممکن است تأثیرات متعددی بر روی سلامت بدن داشته باشد.

تأثیرات بر سلامت عمومی:

تغییرات در میکروبیوم روده به علت جراحی باریاتریک ممکن است تأثیرات مستقیم و غیرمستقیمی بر روی سلامت عمومی انسان داشته باشد. به عنوان مثال، تغییرات در ترکیب و فعالیت میکروبی می‌تواند تأثیرات متنوعی بر روی سطح قند خون، چربی خون، التهابات، سیستم ایمنی، و حتی رفتار انسان داشته باشد. این تأثیرات می‌توانند بهبودهایی در برابر بیماری‌های مزمن مانند دیابت نوع ۲، چاقی، بیماری‌های قلبی عروقی، و برخی اختلالات عصبی را داشته باشند.

به طور کلی، تغییرات در میکروبیوم روده به علت جراحی باریاتریک می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر روی سلامت انسان داشته باشد.

آیا اسلیو و بای پس معده باعث کاهش احتمال ابتلا سرطان می شوند؟

جراحی چاقی، که به عنوان جراحی باریاتریک هم شناخته می‌شود، بر روی دیابت، به ویژه دیابت نوع ۲، تأثیر قابل توجهی دارد. جراحی باریاتریک می‌تواند کنترل گلیسمیک را بهبود ببخشد، حساسیت انسولین را افزایش دهد و در بسیاری از موارد باعث بهبود یا کاهش شدت دیابت شود.

کاهش احتمال سرطان با جراحی چاقی

یکی از مکانیسم‌های اصلی که جراحی باریاتریک بر دیابت تأثیر می‌گذارد، کاهش وزن است. چاقی یک عامل خطر اصلی برای دیابت نوع ۲ است و کاهش وزن ناشی از جراحی باریاتریک می‌تواند منجر به بهبود قابل توجهی در کنترل گلوکز خون شود. کاهش سریع وزن پس از جراحی باریاتریک می‌تواند مقاومت به انسولین را کاهش دهد و به سلول‌ها کمک کند که گلوکز را بهتر استفاده کنند. همچنین، می‌تواند مقدار چربی موجود در کبد و پانکراس را کاهش داده و بهبودی در ترشح انسولین و تنظیم گلوکز را تسهیل کند.

ارتباط اسلیو و سرطان

تاثیرات هورمونی جراحی چاقی بر دیابت

علاوه بر کاهش وزن، جراحی باریاتریک تأثیرات هورمونی دارد که می‌تواند بر دیابت تأثیر بگذارد. برخی از انواع جراحی باریاتریک، مانند Roux-en-Y gastric bypass، می‌توانند تولید هورمون‌های روده‌ای مانند غرلین، پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1) و پپتید YY (PYY) را تغییر دهند که در تنظیم اشتها، متابولیسم گلوکز و ترشح انسولین نقش دارند.

جراحی باریاتریک همچنین می‌تواند بهبودی در فشار خون و چربی خون، که هر دو عوامل خطر برای دیابت هستند، ایجاد کند. برخی از انواع جراحی باریاتریک، مانند بایپس معده، می‌توانند فشار خون را کاهش دهند و سطوح چربی خون را کاهش داده و ترشح انسولین را افزایش دهند.

جراحی چاقی باعث بهبود سطح کیفیت زندگی می شود!

از دیگر مزایای جراحی باریاتریک برای دیابت، می‌توان به بهبود کیفیت زندگی اشاره کرد. کاهش وزن، بهبود عملکرد جسمی، افزایش انرژی و کاهش عوارض جانبی چاقی می‌تواند بهبود عمده‌ای در کیفیت زندگی افراد داشته باشد. همچنین، کاهش خطر عوارض جدی بهداشتی مانند بیماری‌های قلبی عروقی، فشار خون بالا، آبسه، بیماری های تنفسی و اختلالات خواب مرتبط با چاقی نیز می‌تواند از مزایای جراحی باریاتریک برای افراد دیابتی باشد.

خطر سرطان بعد از اسلیو

تحقیقات بین‌المللی سرطان مشخص کرده است که اضافه وزن یا چاقی، خطر ابتلا به چندین نوع سرطان، از جمله آدنوکارسینوم مری، سرطان کولون، سرطان پستان (در زنان پس از بلوغ)، سرطان رحم، و سرطان کلیه را افزایش می‌دهد. مقاومت به انسولین، هایپرانسولینمی، و سطوح بالای استروژن، برخی از مکانیسم‌هایی هستند که احتمالاً باعث افزایش خطر سرطان در افراد چاق می‌شوند. استراتژی‌های موفق برای کاهش وزن و حفظ آن، برای کاهش خطر سرطان در سطح فردی و جامعه‌ای ضروری است.

 

منابع:

Obesity and Cancer: A Current Overview of Epidemiology, Pathogenesis, Outcomes, and Management

National Cancer Institute- Obesity and Cancer Fact Sheet

سوالات متداول در رابطه با ارتباط چاقی و سرطان

پاسخ: چاقی می‌تواند از طریق افزایش مقاومت به انسولین، هایپرانسولینمی، و سطوح بالای استروژن خطر ابتلا به چندین نوع سرطان را افزایش دهد.

سرطان‌هایی مانند آدنوکارسینوم مری، سرطان کولون، سرطان پستان (در زنان پس از بلوغ)، سرطان رحم، و سرطان کلیه با چاقی ارتباط دارند.

استراتژی‌های کاهش وزن شامل تغییرات در رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، کاهش مصرف الکل و ترک سیگار، و کاهش تماس با عوامل آلودگی محیطی است. نهایتا در صورت عدم موفقیت و وجود اضافه وزن قابل توجه، اسلیو و بایپس معده هم به عنوان درمان های قطعی چاقی می توانند انتخاب شوند.

کاهش وزن می‌تواند به کاهش عوامل خطر مرتبط با سرطان، مانند مقاومت به انسولین و سطوح بالای استروژن، کمک کند.

چاقی با التهاب مزمن و تغییرات در سطوح برخی از هورمون‌ها مانند اینسولین و IGF-1 همراه است که می‌تواند به توسعه سلول‌های سرطانی در پانکراس منجر شود.

بله، تغییر رژیم غذایی، به‌ویژه کاهش مصرف کالری و افزایش مصرف مواد غذایی با فیبر بالا، در کاهش وزن و کاهش خطر سرطان مؤثر است.

چربی‌های اشباع و ترانس که بیشتر در محصولات حیوانی و برخی مواد غذایی فرآوری شده یافت می‌شوند، بیشتر با افزایش خطر سرطان مرتبط هستند.

دیابت، به ویژه نوع ۲، باعث افزایش سطوح قند خون و مقاومت به انسولین می‌شود که می‌تواند منجر به التهاب و هیپرانسولینمی شود، دو عاملی که با افزایش خطر سرطان مرتبط هستند.

پاسخ: هیپرانسولینمی، یا سطوح بالای انسولین در خون، می‌تواند به رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی کمک کند

التهاب مزمن می‌تواند به رشد و توسعه سلول‌های سرطانی کمک کند و محیطی را فراهم کند که در آن سلول‌های سرطانی راحت‌تر رشد کنند.

جراحی باریاتریک با کاهش وزن، تغییرات هورمونی و تغییر در میکروبیوم روده می‌تواند خطر سرطان را کاهش دهد.

افراد مبتلا به دیابت معمولاً در معرض خطر افزایشی برای ابتلا به سرطان‌های کبد، پانکراس، روده‌ای، پستان، مثانه و کلیه قرار دارند.

جراحی باریاتریک می‌تواند کنترل گلیسمیک را بهبود بخشیده، حساسیت به انسولین را افزایش دهد و در بسیاری از موارد به کاهش شدت یا رفع کامل دیابت کمک کند.

کاهش وزن ناشی از جراحی باریاتریک می‌تواند به بهبود قابل توجه در کنترل قند خون منجر شود. این کاهش وزن سریع مقاومت به انسولین را کاهش می‌دهد و به سلول‌ها کمک می‌کند تا گلوکز را بهتر استفاده کنند.

بله، تحقیقات نشان داده که کاهش وزن و کنترل بهتر دیابت ناشی از جراحی باریاتریک می‌تواند خطر ابتلا به چندین نوع سرطان، از جمله سرطان مری، کولون، پستان، رحم و کلیه را کاهش دهد.

کاهش وزن ناشی از جراحی باریاتریک می‌تواند به کاهش مقاومت به انسولین، هایپرانسولینمی و سطوح بالای استروژن کمک کند، که این عوامل به نوبه خود می‌توانند خطر ابتلا به چندین نوع سرطان را کاهش دهند.

مشاوره تلفنی